Alija Nametak je bio bh. pripovjedač, dramatičar i folklorist. Rođen je u Mostaru 6. marta 1906, a umro u Sarajevu 8. novembra 1987. godine. U Mostaru završava osnovnu školu i gimnaziju, a studije u Zagrebu. Od 1929. godine živi u Sarajevu i do 1945. godine radi kao srednjoškolski profesor na gimnaziji, Učiteljskoj i Srednjoj tehničkoj školi. 1934/35. predavao je u Podgorici, a jedno vrijeme je bio lektor i intendant u Narodnom pozorištu u Sarajevu. Zbog aktivnog učestvovanja u kulturnom i književnom životu, 1945. godine osuđen je na petnaest godina zatvora, od čega je odležao devet. Izopćen iz bosanskohercegovačkog književnog života, ponovo je počeo objavljivati tek nakon dugogodišnje šutnje (Trava zaboravka, Zagreb 1966. i Tuturuza i šeh Meco, Zagreb 1978). Značajan pripovjedač, koji izvornim darom i sjajnim osjećanjem jezika u svojim najboljim novelama nadrasta ograničenja tradicionalističkih književnih i životnih nazora. Punu i pravu recepciju Nametkove proze trajno je omela njegova politička ekskomuniciranost i građanska marginaliziranost. U knjizi Sarajevski nekrologij, objavljenoj posthumno (Zürich, 1994), Nametak se pokazuje kao novovjekovni Bašeskija - hroničar koji britkim jezikom, novelistički, toplo i ironično u isti mah, svjedoči o životu tradicionalne sarajevske muslimanske sredine kao cijelog jednog paralelnog, zatajenog mikrokosmosa u vremenu epohalnih društvenih i političkih promjena (1961-1985).
